دل را آرام آرام رها باید کرد...

و این خود خداست که با جوهر ابر ها شکوه روزهای تو را می نویسد،

در کتاب مقدس تاریخ،

 قدر لحظاتت را بدان...

فلیک.!

این صدای یک بشکن بود...

فرصت ها به همین سرعت از کف می رود به سرعت برق یک بشکن...

به همین راحتی...

با یک چشم بر هم زدن...

یادت باشد! دیگر این فرصت را نخواهی داشت ... حداقل اگر هم داشته باشی دیگر در این سن نیستی...

خراب کردنش چیزی را از آن که هستی کم نمی کند لااقل تجربه است،ولی ترسیدن از خراب کردنش مطمئنا هیچ به تو نخواهد افزود...